Propozycje na czwartek

  1. „Miś Anatol idzie ba bal” – bajka U. Piotrowskiej

Zapomniałem opowiedzieć wam, że byłem na Wielkim Balu Jesiennym. Och wszyscy witali się ze mną, jak z dobrym znajomym. Orkiestra grała wesołe melodie, a my tańczyliśmy i tańczyliśmy.

Nagle usłyszałem jakieś pukanie. Ktoś tupał tup, tup, tup. W moim kierunku szło dziwne zwierzątko. Miało mnóstwo kolców na pleckach. Spiczasty nosek ruszał mu się na wszystkie strony. Zwierzątko spojrzało na mnie błyszczącymi oczkami i powiedziało:

– Jestem jeż Kolczanek. A ty, kim jesteś?

– Jestem miś Anatol!

– Czy chcesz być moim przyjacielem? – zapytał Kolczanek.

Och, bardzo chciałem. Aż podskoczyłem z radości. A jeżyk dalej pytał:

– Czy potrafisz zwinąć się w kuleczkę?

– Nie, ale mogę stanąć na jednej nodze – i stanąłem.

A wtedy Kolczanek zwinął się w kolczastą kuleczkę. Ojejejej!

– Brawo, brawo! Mój mały kuzyn i jeż Kolczanek, brawo, brawo.

Kto to woła? A to najprawdziwszy niedźwiedź przyglądał się nam i bił brawo. Ale z niego ogromny zwierz! A jakie miał wielkie łapy i gęste brązowe futro. I wiecie, co powiedział? Że cieszy się z naszego spotkania, bo przecież jesteśmy rodziną. Ciągle się śmiał, cha, cha, cha. A my śmialiśmy się trochę z nim, tylko trochę ciszej.

Podbiegła do nas wiewiórka i wesoło zawołała:

– A ja potrafię zwinąć się w kuleczkę, stanąć na jednej nodze i wspinać się po drzewach – i hop, hop, myk, myk, już jej nie było. Nie mogła usiedzieć spokojnie w jednym miejscu. Tańczyła, biegała i skakała. A jaka była śliczna! Miała rude futerko i długi, puszysty ogonek.

– Jeśli szukacie przyjaciół, ja chętnie do was dołączę – zapiszczała.

– I ja, i ja – wołały inne zwierzęta.

Gdy bal się skończył, wracałem do przedszkola i myślałem o tym, jaki jestem szczęśliwy, bo mam przyjaciół.

2. Po wysłuchaniu bajki zachęcam do zadawania dziecku pytań:

– Gdzie wybrał się Anatol?

– Jakie zwierzęta spotkał na balu?

– Co jeż miał na pleckach?

– W co potrafił się zwinąć?

– Jak wyglądał niedźwiedź?

– Co robiła wiewiórka?

– Jak wyglądała?

Już od najmłodszych lat uczymy dzieci umiejętności słuchania ze zrozumieniem, skupiania uwagi na określonym zadaniu.

3. Anatol i przyjaciele” – ćwiczenia ortofoniczne.

Dziecko naśladuje odgłosy: tupiącego jeża: tup, tup, tup; śmiejącego się niedźwiedzia: cha, cha, cha; skaczącej wiewiórki: hop, hop, myk, myk.

Ćwiczenia buzi i języka są bardzo ważne dla dzieci, które jeszcze nie mówią lub mają wady wymowy.

4. Zabawa ruchowa “Wiewiórki”- dziecko podskakuje, na umówione hasło zatrzymuje się w przysiadzie i “gryzie” orzeszek.

Ewa Janiak

 

 

Projekt i wykonanie: Multimedia Studio